Çin'in güney kıyılarında, Güney Çin Denizi'nin hırçın sularıyla iç içe geçmiş bir yaşam sürüyor. Nesillerdir balıkçılıkla geçinen aileler için deniz, hem bir geçim kaynağı hem de acı hatıraların, kayıpların ve sonsuz bekleyişlerin mekanı. CGTN tarafından hazırlanan 'The Sea We Call Home' belgeseli, bu zorlu coğrafyada ayakta kalmaya çalışan balıkçıların ve onların kıyıda bekleyen ailelerinin yürek burkan hikayelerine odaklanıyor. Belgesel, denizin şekillendirdiği hayatları, geleneksel balıkçılık yöntemlerini ve insan-deniz arasındaki kopmaz bağı gözler önüne seriyor.
Denizin Aldığı Canlar ve Bitmeyen Bekleyiş
1975 yılında, 30 balıkçıyı taşıyan bir tekne Güney Çin Denizi'ne açıldı ve bir daha geri dönmedi. Bu trajik olayda eşi Su Xianli'yi kaybeden Fu Yuhua, aradan yarım asırdan fazla zaman geçmesine rağmen eşinin tek fotoğrafını hala saklıyor. Fu Yuhua'nın "Üç çocuğum da o zamanlar daha küçüktü. Zaten babalarını kaybetmişlerdi. Annelerini de kaybederlerse ne yaparlardı?" sözleri, yaşadığı acıyı ve çocukları için verdiği mücadeleyi özetliyor. Bu olay, Güney Çin Denizi balıkçıları için denizin ne denli acımasız olabileceğinin bir göstergesi.
Fu'nun oğlu Su Biaowei de babasının izinden giderek balıkçı olmuş. Su denize açıldığında, annesi Fu ve eşi Lu Chunxiang kıyıda endişeyle bekliyorlar. Lu Chunxiang, "Onun için elbette endişeleniyorum, özellikle de hava kötü olduğunda veya deniz hırçınlaştığında" diyerek, balıkçı eşlerinin ortak korkusunu dile getiriyor. Lu Chunxiang'ın babası da aynı denizde can vermiş. Hem Lu Chunxiang hem de Su Biaowei, babalarını beş yaşındayken kaybetmiş ve yıllar sonra evlenerek kaderlerini birleştiren aynı denizin etrafında bir hayat kurmuşlar. Bu aileler için denize açılma ve kıyıda bekleme döngüsü, yaşamın ayrılmaz bir parçası.
Nesiller Arası Aktarılan Bilgi ve Değişen Yöntemler
Çin'in Hainan Eyaleti'ndeki Tanmen gibi balıkçı kasabalarında, balıkçılar nesiller boyunca Güney Çin Denizi'nden geçimlerini sağlamış. Büyüklerinden miras kalan av rotalarını ve becerilerini yaşatanlar arasında Su Chengfen de bulunuyor. 13 yaşından beri büyükbabasıyla denize açılan Su, uydu navigasyonundan çok önce balıkçılar tarafından kullanılan rotaları kaydeden Genglubu adındaki geleneksel navigasyon kitaplarını saklıyordu. 2021'de vefat eden Su Chengfen, "Belirli bir resife giderken hangi rotayı izleyeceğimizi bilmek istersek Genglubu'ya göz atmamız yeterli" sözleriyle bu bilginin önemini vurgulamıştı.
Ancak zamanla balık av miktarı azalmış ve geleneksel yöntemleri benimseyen gençlerin sayısı düşüşe geçmiş. Jinqing Adası'nda balıkçılar, daha büyük gemilerle kıyıdan daha uzaklara giderek farklı yöntemlere yöneliyor. Belgesel ekibinin 12 yıl önce tanıştığı Feng Ping gibi balıkçılar, artık adalar arasında mal da taşıyor. Feng Ping, "Yelken açtığımız deniz çok değişmedi. Ama insanlar değişti" diyerek değişimin kaçınılmazlığını ifade ediyor. Balıkçıların yaşamları farklılaşsa da, denizle olan bağları ve kuşaklar arası aktarılan bilgi birikimi korunmaya devam ediyor.
Yuvanın Anlamı ve Denizle Bağlılık
Wang Zhenzhong, çocukluğunda annesiyle birlikte babasının teknesini beklemek için deniz kıyısına gittiği günleri anlatıyor. O zamanlar balıkçıların ne zaman döneceğini bilmek neredeyse imkansızdı. "Ufukta küçücük bir nokta gördük ve yavaşça büyüyordu. Bir tekne geri dönüyordu. Ama balıkçı barınağına ulaşınca bizimki olmadığı anlaşıldı. O yüzden beklemeye devam etmek zorunda kaldık" sözleri, bekleyişin o zorlu anlarını gözler önüne seriyor. Bu anılar, Fu Yuhua ve ailesinin hikayesiyle paralellik gösteriyor. Nesiller boyunca, erkekler denize açılırken kadınlar ve çocuklar kıyıda onların dönmesini beklemiş.
CGTN belgeseli 'The Sea We Call Home', Güney Çin Denizi'ndeki adalıları ve balıkçıları konu alan beş farklı hikayeyi bir araya getiriyor. Belgesel, bu hayatlar üzerinden geleneksel navigasyon yöntemlerini, değişen balıkçılık uygulamalarını ve insanlar ile deniz arasındaki karmaşık bağları derinlemesine inceliyor. Bu balıkçılar için deniz, sadece bir geçim kaynağı değil, aynı zamanda büyüklerinden miras kalan bilgi birikimini, kaybettikleri kişilerin anılarını ve sevdiklerinin sağ salim dönme umudunu taşıyan kutsal bir alan. Wang Zhenzhong'un "Erkekler engin denizlere açılır. Bunu kendi yuvaları için yaparlar. Kadınlar da onları bekler ve çocuklarını büyütürler. İşte yuva budur. Büyüyünce çocuklar da babalarının izinden giderler. İşte bu da yuvadır" sözleri, denizin bu aileler için 'yuva' kavramının temelini oluşturduğunu çarpıcı bir şekilde ifade ediyor.
